شنبه ٢٩ مهر ١٣٩٦
پایگاه اطلاع رسانی بنیاد فرهنگی سعدی شیرازی ضمن تشکر از حضور شما منتظر پیشنهادها و نقدهای سازنده جنابعالی در مورد مطالب این پایگاه از طریق منو «ارتباط با ما» و زیر منوی «ارسال پیام» می‌باشد.
نظرسنجی
نظر شما در مورد مطالب این پایگاه چیست؟

عالی
خوب
متوسط
ضعیف

آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 5385
 بازدید امروز : 406
 کل بازدید : 1162540
 بازدیدکنندگان آنلاين : 5
 زمان بازدید : 0.9844
ساعت
چرا سعدی شیرازی؟
 
چرا سعدي شيرازي
 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

سعدي شيرازي " نامي جهاني و پرآوازه متعلق به يكي از برجسته ترين شاعران ايران و جهان ، شخصيتي فرهنگي ، جهان وطني و بشر دوست است. از همين روي با توجه و اهداف و فعاليتهايي كه اين بنياد انجام مي دهد نام اين بنياد مزين به نام اين شخصيت برجسته جهاني مي باشد.
شيخ مصلح‌الدين مشرف‌بن عبدالله، مشهور به "سعدي شيرازي" بي ترديد بزرگترين شاعري است که بعد از فردوسي ايران زمين به او افتخار مي كند. سعدي در سال ‪ ۶۰۰‬هجري قمري يا در نيمه نخست قرن ششم هجري در شهر شيراز  مركز استان فارس در جنوب ايران ديده به جهان گشود.
درمورد تاريخ دقيق تولد او ترديد وجود دارد و گفته مي‌شود كه او در سال هاي بين ‪ ۶۱۰‬تا ‪ ۶۱۵‬به دنيا آمده است.آن چه مسلم است اين كه اغلب افراد خانواده وي اهل علم و دين و دانش بودند. پدرش از كاركنان دربار اتابك (حكمران فارس )بود و سعدي نيز از همان دوران كودكي تحت تعليم و تربيت پدرش قرار گرفت ولي در همان دوران كودكي پدرش را از دست داد.
او مقدمات علوم شرعي و ادبي را در شيراز آموخت و سپس در دوران جواني به بغداد رفت كه اين سفرآغاز سفرهاي طولاني سعدي بود .او در بغداد در مدرسه نظاميه مشغول به تحصيل شد. پس از چند سال كه در بغداد به تحصيل مشغول بود شروع به سفرهاي طولاني خود كرد.
سعدي به تمام قلمرو اسلامي و همسايگان كشورهاي اسلامي ( از حجاز تا روم ) مسافرت كرد وي حتي يكبار نيز در جريان جنگ هاي صليبي به چنگ عيسويان اسير مي شود.حجاز و مكه ، دمشق ، بيابان قدس و طرابلس و حلب، بصره، اسكندريه، كوفه، جزيره‌ي كيش، كاشغر، ديار بكر، ديار مغرب، بلخ و باميان، دمشق، روم شرقي (تركيه امروز)، شهر صنعا واقع در يمن، و ديدار از سومنات هند از جمله مكان‌هايي است كه سعدي در نوشته هايش به آنها اشاره كرده است.
سعدي سفرهاي خود را تقريبا در سال 621-620 آغاز و حدود سال 655 با بازگشت به شيراز به اتمام رساند. وي  پس از بازگشت به شيراز حاصل سفرهاي خود را در سال ‪ ۶۵۵‬ هجري قمري در قالب كتاب "بوستان" و در سال ‪ ،۶۵۶‬ هجري قمري در كتاب "گلستان"به رشته تحرير درمي‌آورد.
اين دو كتاب كه نتيجه عمري جهانگردي و تجربه‌اندوزي و مشاهدات سعدي بوده، گنجينه ارزشمندي از نكته‌هاي اجتماعي و اخلاقي و راه و روش بهتر زيستن است.
از ويژگي‌هاي كار سعدي اين است كه بسيار آگاهانه به بزرگان و حاكمان پند و اندرز مي‌دهد، چنانكه هيچ‌كس به اندازه او پادشاهان، حاكمان، صاحبان قدرت و زر و زور را به مهرباني و رعيت‌نوازي دعوت نكرده و به وظيفه خويش آگاه نساخته است.
سفرهاي فراوان به ديگر نقاط، ديد او را به جهان و جهانيان گسترده‌تر ساخت، به گونه‌اي كه فقط به مردم فارس و يا ايران نمي‌انديشيد، بلكه جهاني را مد نظرداشت.برهمين مبناست كه نظريه بشردوستي و انساني او در ترجمه بيت "بني‌آدم اعضاي يكديگرند/ كه در آفرينش ز يك گوهرند" بر سردر تالار جامعه ملل نقش بسته است.
جهان ايده ال سعدي بر اساس عدالت و دادگستري نهاده شده، او پيشرفت هر حكومتي را در پيوند با مردم و طريقت را نيز در خدمت به خلق مي‌داند و با زيركي و هوشياري خردمندانه مي‌كوشد پادشاه را قبل از هر فرد ديگر به وظيفه رعيت‌پروري و مردمداري خويش آگاه سازد.
سعدي در زمان حيات خود شهرت بسياري بدست آورد .معروفيت سعدي فقط مختص به ايران نبود و در زمان خودش به مرزهاي خارج ازا يرا ن مانند هندوستان و آسياي صغير نيز رسيده بود و خود در چند جا به اين شهرت اشاره داشته است .
شهرتي که سعدي در حيات خود به دست آورد بعد از مرگ او با سرعتي بي سابقه افزايش يافت و او به زودي به عنوان بهترين شاعر زبان فارسي و يا يکي از بهترين و بزرگترين شعراي درجه اول زبان فارسي شناخته شد. شهرت و معروفيت سعدي معلول چند ويژگي در اوست:
 نخست آنکه وي گوينده اي است که  نوشته هايش را بيشتر در خدمت سعادت آدميزادگان و موعظه آنان و علي الخصوص راهنمائي گمراهان به راه راست، به کار برد و در اين امر از همه شاعران و نويسندگان فارسي زبان موفق تر و کامياب تر بود.
دوم آنکه وي نويسنده و شاعري با اطلاع و جهانديده و سرد و گرم روزگار چشيده بود و همه تجاربي را که در زندگاني خود اندوخته بود، در گفتارهاي خود براي صلاح کار همنوعان بازگو کرد تا در هدايت آنان به راه راست موفق تر باشد.
سوم آن که وي سخن گرم و لطيف خود را همراه با امثال و حکايات دلپذير که جالب نظر خوانندگان باشد بيان کرد و آنان را تنها با نصايح خشک و ملال انگيز از خود نرنجانيد. چهارم آنکه سعدي در عين وعظ و حکمت و هدايت خلق، شاعري شوخ و بذله گو و شيرين بيان بود كه شنونده را مجذوب خود مي كرد.
و آخر آنکه وي در گفتار خود از بسياري مثل هاي فارسي زبانان که از ديرباز رواج داشت استفاده کرده است سعدي سرانجام به سال ۶۹۱‬يا ‪۶۹۴‬هجري قمري  روي در نقاب خاك كشيد و در شيراز به خاك سپرده شد. مدفن وي در شيراز  از مكان هاي معروف اين شهر مي باشد. مورخين، سعديه ( نام مكاني كه وي دفن گرديده ) را خانقاه او دانسته اند و مي نويسند كه شيخ در اين خانقاه كه در شمال شرقي شيراز واقع شده به عبادت مشغول بوده و از سفره انعام او درويشان بهره مي برده اند.
آثار سعدي بسيارند و اغلب در مجموعه‏اي كه كليات ديوان سعدي ناميده مي‏شود؛ به چاپ رسيده است. بوستان، گلستان و ديوان غزليات و قصايد از معروفترين آنها به شمار مي‏روند.
در آگوست سال 2005  فرش بسيار نفيس ايراني، كار استاد محمد صيرفيان، هنرمند اصفهاني و استاد به نام هنر فرش ايران به مساحت ‪ ۲۵‬متر مربع  كه شعر معروف سعدي «بني‌آدم اعضاي يكديگرند كه در آفرينش ز يك گوهرند» با طلاي ناب در وسط آن نقش بسته است در مقر سازمان ملل در نيويورك نصب شد.